Reageren op deze blog: Mail Johan

Dinsdag 10 augustus
De dag van de rommelmarkt ten bate van de sponsorpot voor ArtsenZonderGrenzen. Om half vijf ging de wekker, want de afspraak was dat we, Tonia en ik om kwart voor zes bij mijn dochter Dyanne, haar vriend Dé, en kleinkinderen Yoerie en Romy zouden zijn. Die waren ook al klaar en we konden direct door naar de plaats van handeling; het exercitieterrein in Woerden, de hele week het middelpunt van de plaatselijke vakantieweek. Even voor zessen waren we bij het hek en waren net niet de eersten. De auto’s uitgeladen en elders geparkeerd. En nu wachten tot 7 uur, als de poorten open gingen. Het weer was aangenaam en het werd steeds gezelliger. Het leek wel of heel Woerden vandaag alle zolders had leeggehaald, wat een karren met dozen en kratten, niet te geloven. Tegen zevenen werd de meute steeds nerveuzer, maar toen de poort openging was het haasten voor een goede plek op het terrein. Ik moet nog vermelden dat we tijdens het wachten voor de poort al toezeggingen hadden van een aantal mensen dat we niet voor niets waren gekomen. Als we gewild hadden waren we daar al e.e.a. kwijt geweest. Yoerie was met een tafel reeds vooruit gesneld en verzekerde ons daarmee met een perfecte plek: Bij het podium waarop tijden de markt steeds acties waren om de handel op te leuken en te stimuleren. Zodoende waren wij steeds verzekerd van veel volk rond de stand. Omdat alles niet in één keer meegenomen kon worden, bleef Romy op de stand staan om de boel te bewaken en wij liepen een paar keer heen en weer. Nadat we net de stand op orde hadden kwamen de eerdere toezeggers al langs om onze waar te bekijken. Zij waren met name uit op de Donald Duck albums, gekregen van de uitgever Sanoma Kids. Na wat loven en bieden gingen zij weg met de boeken en wij hadden een vliegende start. De taken verdeelden zichzelf; Dyanne, Dé en Johan aan het front, Romy de kas en Tonia voor de koek en zopie. Na de vliegende start werd het schrapen en dealen en dealen. In dat laatste voelden Dyanne en Dé zich als een vis in het water. Menigeen die voorzichtig naar de prijs van bepaalde artikelen vroeg ging met meer handel weg dan de bedoeling was. Vervelend was dat er behoorlijk wat wespen rondvlogen. Één daarvan had het gemunt op Yoerie en prikte hem in zijn lip, die snel opzwol. Hij is naar de EHBO gegaan en die hebben het behandeld met verzachtende zalf. Yoerie had er echter toch behoorlijk last van en gaf aan liever naar huis te gaan, jammer maar helaas. Al met al vloog de tijd en zo rond de klok van twaalven waren de meesten dozen en kratten leeg. Met nog wat kwantumkortingen in de strijd gooiend waren we half een helemaal “los”. Snel de lege fust naar de auto’s gebracht, naar Dyanne’s huis gereden, waar we onder het genot van een kopje thee de opbrengst hebben geteld. Inclusief de aanvulling van een stille sponsor was de opbrengst € 350,--. Voorwaar geen slechte dag voor de TourForLife-sponsorpot.

Maandag 9 augustus
Mijn voorlaatste vakantiedag. Vandaag heb ik wat hh-klusjes gedaan, mijn fiets schoongemaakt wat zeer nodig was na de tocht van gisteren. En de laatste voorbereidingen gedaan voor de rommelmarkt morgen. Bert, TFL-ploegmaat, en zijn vriendin Anja kwamen langs om nog e.e.a. te brengen. Zelf ben ik nog naar de ouders van Anouk, TFL-ploegmaatje, gereden om wat spullen op te halen. Met de al eerder verkregen waar, vroeg ik me af of e.e.a. in de auto ging. Maar dat lukte wonderwel. De auto zodanig geparkeerd dat er geen vreemde snuiters bij konden. Nog een wijntje en vroeg naar bed.

Zondag 8 augustus
Op deze dag stond de tocht “Hel van de Heuvelrug”(175km) op het programma. Het was de bedoeling deze met de NiNo-TFL-ploeg te rijden, maar door vakanties was maar de helft aanwezig. Moet kunnen. Wij, Gijs, Lau en ik hadden afgesproken om 6.30 uur bij Gijs aan het Kruis. Dit laatste lijkt heftiger dan het is. Autochtonen weten dat hiermee de viersprong wordt bedoeld waar Gijs woont. Op naar Driebergen, waar ook Bert ongeveer gelijktijdig aankwam. Die liet zich brengen door zijn vriendin Anja, wat een luxe! Snel ingeschreven en op pad. Het tempo was direct stevig te noemen en na ruim een half uur waren we weer terug bij af. Hadden we een aanwijzingspijl gemist, en de eerstvolgende pijl was er een die voor de terugweg diende. Opnieuw op pad dus. Deze keer waren we binnendoor naar Leersum gegaan, waardoor we niet nog een keer diezelfde pijl zouden kunnen missen. Uiteindelijk bleken we 17 km extra te hebben gereden. Ook deze keer was het geluk niet met ons. Onder aan een klim wilde Lau terugschakelen met zijn voorderailleur. Dat ging nog wel, maar vervolgens weer opschakelen ging niet meer. De kabel die dit moest doen was losgeraakt van de versteller. En het lukte langs de weg niet om deze weer op zijn plek te monteren, zodanig dat deze ook weer goed functioneerde. Besloten werd de kabel maar los te laten en de ketting op het “grote” blad te leggen. Gelukkig waren de klimmetjes niet zo lang dat verwachtte problemen uitbleven. Erger nog; Lau bleek in zeer goede doen en heeft heel wat kilometertjes kopwerk verzorgd. Ikzelf was er, met name tijdens het middengedeelte, niet helemaal, maar kon de laatste 30 kilometer toch naar behoren mijn kopwerk doen. Zoals we begonnen waren, zo finishten we ook; met een lekker tempo. Èèn lekke band, een onwillige derailleur en een paar regenbuitjes om vervolgens de gemiste pijl(en) niet te vergeten, was alle tegenspoed vandaag. Bij de startgelegenheid bleken ze ook lekkere biertjes, Leffe bruin, te hebben. En hier hebben we er maar een paar van genuttigd ter verzachting van de malheur vandaag. Bert belde zijn vriendin om hem te komen halen en wij keerden ook huiswaarts.

Zaterdag 7 augustus
Het weer zag er niet heel geweldig deze dag. Ook hadden we nog een uitnodiging voor een bbq ter ere van de zestigste verjaardag van buurman Har. De ochtend leek nog het beste moment om droog een rondje te rijden. Deze keer ben ik alleen gegaan. Op zich was het prachtig fietsweer, windstil en een heerlijke temperatuur. Maar toen ik door Reeuwijk fietste begon het te spetteren en toen maar besloten het niet zo lang te maken, maar het tempo op te voeren voor een “tempo”-rondje. Maar goed ook want de laatste 10 minuten heb ik echt in de regen gereden, dat was minder dus. Na 75 km met een gemiddelde van ruim 31 was ik om 13.00 uur weer thuis. De fiets schoon gemaakt en mijzelf. Om vervolgens naar de bbq te gaan. Hier was het druk en gezellig. Het was alleen jammer dat de diskjockey van slag was, maar dat loste zichzelf op. Zelf moest ik op tijd naar bed om de volgende dag weer bijtijds op de afspraak te zijn. Naar verluidt is het nog lang gezellig gebleven.

Donderdag 5 augustus
Weer met maatje Nico en zijn kornuiten een rondje gedaan. Deze keer mocht ik de route bepalen en het is verrassend dat mensen die toch veel fietsen bepaalde delen in hun eigen omgeving voor het eerst meemaken. Het is dus ook leuk mensen wat meer mee te geven dan alleen een goede fietsconditie. We waren met zijn vieren. We denken dat Jan dinsdag toch iets teveel gegeven heeft, hij was er niet bij deze keer. Lekker gefietst ondanks de wind, waar we maar weinig last van hadden.

Dinsdag 3 augustus
Zie vorige week dinsdag, maar nu met 5 personen. Veel wind, lekker gefietst en na het “rondje Jan Kroon nog bijna tot Abcoude thuisgebracht. Dit omdat ik wat extra kilometers wilde maken. Vervolgens was ik na bijna 120 km weer thuis.

Zondag 1 augustus
Vandaag met het zondagmorgengroepje afgesproken. Door vakanties was maar de helft aanwezig. We zouden deze keer bij Lau vertrekken, dus vanuit Noorden de Nieuwkopers opgehaald, een bakkie bij Lau en 9.20 op pad. Zoals wel vaker voorkomt vertrokken we zonder plan. Hierdoor werd steeds de weg genomen die de eerste insloeg en de rest volgde als ware het makke schapen. Op een gegeven moment vroegen we ons toch af waar dit moest eindigen en werd besloten om langs de Rottemeren te gaan fietsen en daar op te steken. Zo gezegd zo gedaan. Onderweg nog een paar rustig aan gedaan, daar Jan met een beperkte frequentie van zijn hartslag mocht rijden, maar alles kwam goed. Vervolgens zijn we in Nieuwkoop bij de “Eerste Aanleg” een paar speciaalbiertjes gaan drinken om met een voldaan gevoel huiswaarts te keren.

Zaterdag 31 juli
Geprobeerd om met een klein groepje een ritje te maken. Uiteindelijk samen met Lau een rondje Lekdijk gereden. De wind was stevig en het dreigde steeds te gaan regenen. Hier en daar was de weg nat, maar wijzelf hebben het droog gehouden. Er werd flink doorgetrapt en was ik na 115 km blij dat ik onder de douche kon stappen.

Donderdag 29 juli
Zie dinsdag 27 juli, allen nu waren we met 4 personen. Het waaide flink en na 70 km hadden een paar het flink gehad. Deze hebben we keurig thuis bezorgd en vervolgens heb ik de 100 km “vol” gemaakt

Dinsdag 27 juli
Na een rustige ochtend heb ik Nico, mijn MTB-maatje, gebeld voor een fietstochtje met zijn dins- en donderdagmiddag-ploegje. Om half twee was het vertrek bij Wim in Kockengen. Het totale ploegje bestond deze middag wel uit 8 personen. Heerlijk weer, de benen voelden goed, lekker veel kopwerk gedaan, vooral tegen wind, en af en toe een sprintje. Na ruim 100 km was ik weer thuis en had heerlijk getraind.

Maandag 26 juli
Overdag in de tuin gewerkt. Sommige struiken en met name de klimop gesnoeid. Tegen de avond belde Lau of ik bij hem kon komen voor een foto ten behoeve van het regionale dagblad. Even na zevenen bij Lau voor de fotosessie. Bij aankomst een kopje koffie van de altijd gastvrije Anrita, Hierna kon het modellenwerk beginnen. Anouk, dochter van Lau, maakte de foto’s. Na de sessie werd het nog een gezellige avond, waarbij de muziek, die ik meegebracht had, ook in de smaak bleek te vallen.

Zondag 25 juli
Vandaag stond in het teken van het afscheid van Giovanni. Tijdens een oefenduel van Feyenoord tegen Real Mallorca nam de linksback en aanvoerder van Feyenoord en het Nederlands elftal afscheid als profvoetballer. De wedstrijd was matig, maar het gebeuren rond het afscheid was indrukwekkend. Echt passend voor een speler met een dergelijke status. Het “You’ll never walk alone” dreunt nog na tijdens dit schrijven. Na dit gebeuren zijn we met de familie heerlijk gaan eten in Hotel New York.

Vrijdag 23 juli
Eerst wat huishoud klusjes. Daarna de spullen klaar gezet voor de reis naar Luik, waar we de komende nacht zouden logeren, om zaterdag de 200 km tocht over het parcours van Luik-Bastenaken-Luik te fietsen. Tegen 16.00 uur bij huize Gijs en Wil in de auto van Lau gestapt, en met zijn vieren ( Lau, Bert, Gijs en Johan) naar Luik gereden. De anderen ( Anouk, Ronald en Twan) kwamen op eigen gelegenheid later. Wouter zat elders in Europa. Na wat files te hebben getrotseerd kwamen we rond acht uur aan bij het hotel. Anouk had afgelopen week dit hotel besproken voor de groep en het bleek een prima keuze te zijn. Zelfs de fietsen mochten bij ons slapen. Ze hadden echter geen eigen restaurant, maar in de buurt was genoeg keuze. Daar hebben we goed gegeten met als dessert een echte “Kwak”. Dit is een Belgisch biertje. Daarna zijn we naar bed gegaan en hebben heerlijk geslapen tot de haan ons wekte. Dit was om half zes in de ochtend en in het hotel was de keuken nog niet open. Dus met een geïmproviseerd ontbijt in de maag zijn we naar Aywaille vertrokken, waar de start/finish+ van de tocht was. Onderweg, in de auto, leek het wel te miezeren. Na het inschrijven voor de tocht begon het toch even serieus te regenen. Dus even gewacht tot dat over was en toen maar op pad. Het bleef wel zo’3 uur vochtig en ook koud was het. Ik heb onderweg een deelnemer zijn schoenen en sokken zien drogen op en potkacheltje, die in de controlepost brandde. ’s Middags echter kwam de zon erbij en was het heerlijk fietsweer. Ook de tocht zelf ging heel voorspoedig met de hele groep. Omhoog fietsen gaat steeds beter, vooral de lange klimmen gaan prima. Ook na 150 km gaan we nog goed omhoog, zij het dat de youngsters onder ons daar meer moeite mee hebben dan de oudere-jongere. Met nog 10 km te gaan in een kort maar heftige afdaling kreeg ik een klapband, vlakbij een kerkhof, waar we omheen moesten sturen. Ik kon de fiets gelukkig recht overeind houden en tot stilstand brengen. Aan de binnenkant van de bocht linksaf hebben we, mat name Gijs, de band verwisseld. De 3 leden die voor me reden in die afdaling hebben dit helemaal gemist en zijn doorgereden. Toen ze ons misten zijn teruggereden maar de weg kwijtgeraakt. Wij dachten dat ze gewoon rechtuit naar de finish gereden waren. Toen we daar echter aankwamen, waren zij in geen velden of wegen te bekennen. Bij het bekijken van de telefoon, bleek dat Lau me 3 keer probeerde in contact te komen. Ik belde hem terug en toen bleek dat zij ook net waren gefinisht. Na een paar donkere bieren of cola’s en voor sommigen een broodje sousijs gingen we terug naar huis.

Donderdag 22 juli
Na het werk nog een klein rondje om de benen strak en toch soepel te krijgen. Dus lekker 60 km uitgetrapt.

Dinsdag 20 juli
Overdag gewerkt en met de collectebus rondgegaan tijdens een managentteam bijeenkomst. Toch mooi ruim € 100 binnen gesleept voor de TFL. Ook nog individuele sponsoren aangesproken te doneren. Aan het eind van de dag snel naar huis. Omkleden, bidons vullen en wat energierepen op zak en op pad voor ruim 90 km. Deze keer “rondje” Schoonhoven.

Zondag 18 juli
Hier stond de sponsortocht in Limmen, door Bert georganiseerd, op het programma. Deze is echter wegens te verwachten minimale belangstelling(vakanties) gecancelled. In plaats daarvan zijn we, Lau en mijzelf, naar Bert in Castricum gereden, om van daaruit een rondje door de kop van Noord-Holland te doen. Alles zat mee. Lekker op tijd(8.30 uur) vertrokken vanuit Castricum, min of meer langs de kust door de duinen voor de wind naar De Helder. Met zicht op de Waddenzee naar Den Oever, waar we tegen de klok van elven op een terras een kopje koffie met de bekende punt gingen nuttigen. Daar zat reeds een aardige juffrouw, die met de auto, fiets achterop, uit Maassluis was gekomen om de Afsluitdijk te bedwingen. Het viel haar op dat we leuke shirts aan hadden en vroeg ons wat de TourforLife inhield. Een en ander uitgelegd en zij ging, als ze het niet zou vergeten, op onze site kijken. Vervolgens ging ze op pad voor haar missie deze dag. Met dat de koffie geserveerd werd, stonden er voor het terras 2 Engelse vrouwtjes met hun zwaar bepakte fiets. Een van hen vroeg: Do You have some tools? Bleek dat bij één van hen het achterspatbord los gegaan was en over het achterwiel schuurde. Wij hadden niet de juiste tools, maar een andere klant bleek een kofferbak vol te hebben. Gauw een sleutel geleend, de fiets gemaakt en de dametjes konden weer op pad. Na een 2e bakje gingen wij ook onze weg vervolgen. Vanaf nu was het alleen maar tegenwind. Op zich is dat niet erg, maar door een gebied waar alleen maar “eeuwige wegen” te vinden zijn, leek het wel veel langer te duren dan in werkelijkheid. Vooral toen Lau tegen een hongerklopje aan liep en we met 2 het kopwerk moesten doen. Gelukkig, vooral voor Lau zelf, bleek het voedingsgebrek van tijdelijke aard en kon hij na een klein uur weer mee werken. Tegen half drie kwamen we weer in Castricum aan, ca 160km op de teller en een gemiddelde van 32,7. Voorwaar een pittige training zullen we maar zeggen. Na nog wat gedronken te hebben bij Bert ging we weer huiswaarts.

Zaterdag 17 juli
Een dag voor de huishoudelijke klusjes en sponsorwerving. ’s Avonds waren we uitgenodigd door Ronald om te komen BBQen ter ere van zijn verjaardag.

Vrijdag 16 juli
Vandaag ben ik samen met Lau naar Limburg geweest. Vanuit Bemelen hebben we samen de Mergellandroute gevolgd. Dit hadden we al eerder gedaan, maar nu met de extra lus(je). In dit lusje zaten wel de Keuteberg, met 22% de steilste berg van Nederland, en de Eyzerenbosweg, bekend vanuit de Amstel Gold Race. Het weer was fantastisch al waaide het flink. Maar ja daar wordt je ook sterker van.

Dinsdag 13 juli
Zoals de meeste dinsdagen. Snel naar huis, omkleden en gaan voor 90 km.

Zondag 11 juli
Alleen een rustig tochtje gemaakt om de benen weer los te krijgen.

Zaterdag 10 juli
Daar de voorspellingen voor het weer aangaven dat het in de middag en avond nogal kon gaan spoken ben ik vroeg op de fiets gestapt. Toen was het nog lekker en heb daar ruim gebruik van gemaakt. Na 100 km was ik weer terug en dat vond ik genoeg. Er wachtte immers nog een feestje van Gijs, zijn verjaardag en 40e huwelijksdag. Tijdens dit feest brak het noodweer los in Nederland, echter op de plaats waar het feest was viel het nog mee. Alleen bliksem, donder en veel regen. Elders in het land kwamen daar zware storm en/of windhoos bij.

Donderdag 8 juli
Vandaag had Lau een boottochtje ten bate van onze sponsorpot. De sponsor was Balvert Betonstaal uit Nieuwkoop. Directeur daar is Jack, een gewaardeerd deelnemer aan de zondagmorgentochtjes. Hij had zijn kantoorpersoneel uitgenodigd voor deze tocht en zij hadden het meest fantastische weer voor een dergelijke tocht. Ik zou meegaan als steward en dat bleek een geweldige ervaring. Nog een paar van die tochten.

Dinsdag 6 juli
Op tijd naar huis. Omgekleed en gauw 2,5 uur, met ruim 80 km op de teller, gefietst. Daarna naar Nederland-Uruguay zitten kijken en dat bleek een spannend potje. Naar de Finale!

Zondag 3 juli
Volgens de trainingsagenda stond vandaag een rit van 200 km op het program. Uitgezet door mij en vertrek bij Lau. Afgesproken was dat iedereen ruim op tijd aanwezig zou zijn, zodat we om 8 uur konden vertrekken. Na de deceptie van een route met behulp van knooppunten, had ik nu maar voor een risicoloze variant gekozen; Knooppunten, die ik had opgeslagen in mijn rugzakje. Naar later bleek was iedereen tevreden over die keuze. We vertrokken met een vrouw en 10 man. Ook de andere leden van de zondagmorgengroep zouden in ieder geval een deel meedoen. Na 75 km heerlijk te hebben gereden staken we in Abcoude op voor een kop koffie met de nooit ontbrekende appelpunt met slagroom. Na de koffie gingen de leden van de zondaggroep rechtstreeks naar huis. De TFL-groep met Rene gingen door voor de 200 km. Na 60 km was er stop in Lage Vuursche. Vervolgens ging het via Soest, Utrecht, Maarssen, Haarzuilens naar Vleuten. Hier splitste Rene zich af om de kortste route naar huis te nemen. Hij nam overigens Anouk mee, die het niet zag zitten om via Bodegraven naar huis(Zevenhoven) te fietsen. De rest ging door naar Bodegraven waar Lau voor een gesloten deur kwam te staan. Ook dit werd snel opgelost. Wouter kon zich even opfrissen om na een glas fris met de trein naar Utrecht te reizen. De andere namen nog een glas en gingen toen tevreden naar huis.

Zaterdag 2 juli
Het is niet alleen fietsen, sponsors werven en werken voor de baas. Ook thuis moet er wel eens wat gedaan worden. Vandaag dus.

Vrijdag 2 juli
Met Lau afgesproken voor een gezamenlijk trainingstochtje. Daar het wel eens warm kon worden deze dag, hadden we vroeg afgesproken en dus half 8 bij Lau. Daar Lau o.a. zijn contactlenzen nog niet in had zijn om 8 uur op pad gegaan. We gingen behoorlijk pittig van start met de teller niet onder de 35. Maar na een paar uur brak dat samen met de al aanwezige hitte ons op. Wat gas teruggenomen en in een lekker tempo naar huis(Lau) gefietst. Onderweg belde nog een gegadigde voor een boottocht met de TFL Brittannia. Dit alles in het kader van onze TourForLife-missie. Ik kwam na 110 km op de teller en een voldaan gevoel thuis. Toen ’s middags ook Oranje haar missie in Zuid Afrika verlengde kon de dag niet meer stuk. Hoewel….totdat vrouwlief me wat moest vertellen toen ze van boodschappen doen terugkwam. Er zat een deukje aan de rechterkant van de auto van wiel tot wiel. Afijn ook dat is geregeld met de verzekering en schadebedrijf.

Donderdag 1 juli
Overdag werk. ’s Avonds teamoverleg bij Lau. Het overleg is snel en efficiënt. Daar het fantastisch weer was, kon dat buiten gedaan worden. En omdat we vroeg klaar waren nodigde Lau ons uit voor een tochtje met de boot. Heerlijk gevaren met veel mensen op terrassen en kades.

Woensdag 30 juni
Daar er morgen een teamoverleg stond gepland, vanavond maar gegaan. Niet te ver en rustig aan. Lekker trappend 55 km afgelegd.

Dinsdag 29 juni
Zoals meesteel in de week. Na het werk direct omgekleed en op de fiets. Deze keer westenwind, maar weer stevig. In het begin lekker rustig aan tot de benen op spanning zijn en dan los. Temperatuur was aangenaam en af en toe een collega voor je, die inloopt en dan mee gaat doen. Na 3 uur en 91 km weer terug en heerlijk gefietst.

Zondag 27 juni
Zoals gememoreerd stond de Omloop van Zuid Limburg van 210km op het programma. De eerste aanpassing die tijdens het feestje aangegeven werd was ; niet 210km, maar 150km. Prima, gezien de weersverwachtingen met 28 á 30 graden in het vooruitzicht. Vervolgens waren er contacten met onze zondagmorgengroep met als resultaat: Geen Limburg; het wordt een tochtje over de Utrechtse Heuvelrug van niet teveel;100km. Afijn de andere TFL-leden, die mee naar Limburg zouden gaan ook ingelicht. Hiervan haakte er één af. Die was ook niet mee naar Limburg gegaan overigens.
Een heel geregel om van een fietstocht van 200km naar een tochtje van 100km te komen.
Zondagmorgen, heerlijk weer, om 8 uur bij Harrie. De bus ingeladen en op pad naar De Bilt.
TomTom niet goed ingesteld, maar uiteindelijk waren we op de plek waar Twan, uit Eindhoven, op ons zat te wachten. Uiteindelijk om half tien op weg. Al gauw bleek dat de route die ik met behulp van knooppunten op internet had uitgezet, niet zo handig te werken. Het gaat prima voor toerfietsers op een “gewone” fiets, maar voor de iets snellere categorie werkt het niet. Maar we waren op pad en moesten ermee door. Uiteindelijk een lekker stuk gefietst en konden de botenbezitters heerlijk het water op. Toch nog een vervelend slot. Ik had besloten om met de fiets van De Bilt naar huis te rijden. Iets meer lucht in de banden gedaan en nog even wachtend tot allen tegelijk weg zouden rijden, klapt de achterband. Dus de fiets maar weer in het busje gedaan en ingestapt. Bij het uitparkeren zag Harrie een auto over het hoofd. Met het achterlicht ramde hij de spiegel van die auto. Lamp kapot, maar van schade aan de andere auto kon je niet spreken. Toch maar een briefje op de voorruit geplakt. Op de weg naar huis raakten we door een omleiding in het centrum van Utrecht verzeild. Met als gevolg dat de terugreis iets langer duurde dan gepland. Een enerverende dag met relatief weinig fietskilometers.

Vrijdag 25 juni
Het weer is aan het verbeteren. Zo erg zelfs dat de commerciële weersvoorspellers spreken over kansen op een hittegolf. Vandaag was het lekker weer en vrijwel zonder wind. Daar we voor zondag een pittige tocht(210 km in Limburg) op het programma hebben staan, wilde ik me vandaag niet uitsloven. s’Avonds ook nog een feessie. Daar wil je niet afgepeigerd heen. Na goed 75km lekker getrapt te hebben vond ik het genoeg.

Dinsdag 22 juni
Zie vorige week dinsdag.

Zondag 20 juni
Zie dinsdag, maar dan met een groepje. Het ging iets harder en de afstand was langer.

Zaterdag 19 juni
De bedoeling was om de Jan Janssen Classic te gaan rijden, vanuit Wageningen. Maar Nederland moest voetballen en er moest er één mijn zijn familie op pad. Te weinig animo dus. Komt nog bij dat de STG NiNo een fietstocht op het programma had staan en het weer weinig goeds in petto had. Programma aangepast. Lekker meegefietst met de schaatser(tje)s. 2 Flinke buitjes gehad, maar die konden we ontwijken door gebruik te maken van een viaduct, waar zijn ze anders voor. En de 2e ontweken we door bij een café binnen te schieten voor een lekker bakkie. Uiteraard met een appelpunt en deze waren van bijzondere kwaliteit. Één van de ingrediënten was “Boerenjongens”. Niet te versmaden. Bijna thuis nog een paar kleintjes uit omliggende dorpen uit de wind naar huis gebracht. En ’s middags Nederland-Japan. 1-0 gewonnen, maar een gecontroleerde, dus saaie wedstrijd.

Donderdag 17 juni
Zie afgelopen dinsdag.

Woensdag 16 juni
Mijn jongste zoon was jarig. Niet veel aan training gedaan dus.

Dinsdag 15 juni
Zoals meesteel in de week. Na het werk direct omgekleed en op de fiets. Het wordt eentonig dit voorjaar. De wind voortduren uit noordelijke richting en meestal stevig. Vandaag dus ook. Meestal heb ik het dan in de eerste 20 minuten niet prettig, maar na verloop van rijd komt het ritme. Uiteindelijk toch ruim 70 km weggetrapt.

Zondag 13 juni
Vandaag stond de al lang geplande Rabo-sponsortocht op de rol. Hier gingen we kilometers maken tbv STG NINO, onze basis. De Rabobank keerde namelijk een bedrag per deelnemer uit aan de opgegeven vereniging. Hoe langer de tocht hoe hoger de uitkering. Samen met andere leden, totale groep was 19 personen, gingen we dus voor de langste; de 100km. Het weer was prachtig, er werd netjes gereden en de bewondering ging uit naar een stelletje meiden, van 12 tot 15 jaar, die de tocht zonder problemen volbrachten. Jammer dat Lau af moest haken, omdat zijn achterwiel op instorten stond. Alle spaken bleken min of meer los te zitten. Na afloop even nababbelen onder genot van een ijsje voor de kids en een biertje voor de oudere. En de vereniging kan m.i. alleen maar tevreden zijn, gezien de hoeveelheid mensen die meededen

Zaterdag 12 juni
Vandaag stond de Cyclo Sprint Classic(België in de Voerstreek en Ardennen) op het programma van Gijs, Lau en mij. Om 6 uur verzamelen bij Gijs. Dit keer geen langslapers en konden we ook geen auto in de sloot geparkeerd zien staan. Dus na een voorspoedige reis om ca 9.15 uur vertrokken voor ruim 180 km door behoorlijk geaccidenteerd terrein. 15 Klimmetjes stonden er in de route, maar daartussenin was het ook behoorlijk ongelijk. Maar nog veel erger was dat het na 10 minuten al begon te miezeren en dat bleef, afgewisseld met regenbuien, tot 3 uur in de middag. Als je dan weet over welke wegen we gestuurd werden dan kun je begrijpen dat het geen lolletje was. Ondanks die nattigheid zat het tempo er gelijk goed in. Dit ook dankzij een klein, iets jonger, gezelschap, waar we bij aangehaakt hadden. Totdat Lau na 5 kwartier zei dat ie een lekke band had, toen moesten we ons gezelschap laten gaan. Na ca 45 km de eerste verzorging- en controlepost. Tot hier was het nog redelijk vlak, maar hierna ging het beginnen. En het eindigde ook bijna niet meer. Wat is dat land daar raar neergesmeten en nooit geëgaliseerd. De aangegeven klimmetjes waren meestal 800 tot 2000 m lang met stijgingspercentages van 5 tot 14% gemiddeld. Het maximale stijgingspercentage die we moesten overbruggen was 22%!! Het was mede hierom dat ik er na ruim 150KM er bijna doorheen zat en bij een moeilijk stuk weg(betonplaten en kasseien) het wiel van de anderen moest lossen. Ik sloot bij een volgend groepje aan, die wat rustiger reden om in hun wiel na 12km “solo” Lau en Gijs zag staan. Op een gegeven moment waren ze me kwijt en bleven wachten tot ik langs zou komen. Gezamenlijk, met mijn voorrijders, zijn we naar de finish gereden. Hier moesten we horen dat het daar de hele dag droog tot zonnig geweest was. Wat oneerlijk!! Bij de finish hebben we nog een paar donkere bieren gedronken samen met de mensen die de laatste kilometers met ons meegereden hebben. Deze mensen bleken uit de omgeving van Den Bosch te komen. De nattigheid wegdenkend was het al met al toch een mooie tocht en een interessante training.

Vrijdag 11 juni
Vandaag een dagje HH-klusjes en tussendoor aan sponsorwerving gedaan. En me voorbereiden op de dag van morgen.

Donderdag 10 juni
Veel te laat thuis en het regent ook nog. Dus toen maar de eerste teksten voor mijn blog geschreven.

Woensdag 9 juni
Teambespreking bij Lau.

Dinsdag 8 juni
Na een stevige werkdag stond de spinningmarathon van 3 uur op het programma. Deze marathon werd georganiseerd door Anouk, zie ook haar blog, in het Studentensportcentrum USC te Amsterdam. Voor mij had ze geen betere avond kunnen kiezen, want het regende en dan ga ik niet de weg op. En het leuke was dat Tonia, mijn vrouw, ook mee kon. En die oogstte alle bewondering van de “jeugd” door het dan ook alle 3 uur vol te houden. En heerlijke alternatieve training dus, maar wel intensief. Anouk had het leuk gedaan, jammer dat de zaal niet volbezet was. Ondanks dat was er toch een leuke opbrengst. Anouk’s ouders deden de administratieve zaken, een nichtje deed 2 uur lesgeven en zelf verzorgde ze het tussenuur. Ook aan het voorkomen van de ‘hongerklop” was gedacht in de vorm van schalen met snijkoek en banaan. En als presentje kreeg iedereen een bidon mee. Al met al een geslaagde avond.

Maandag 7 juni
De pittige zaterdag achter de kiezen, de zondag aan sponsorwerving besteed, heb ik vandaag mijn “oude” rondje Kudelstaart gereden. Lekker een paar uur rustig uittrappen.




[ terug... ]